BRAK POWIĄZAŃ SPOŁECZNYCH

Brak powiązań społecznych przyczynia się do spadku odporności na sytuacje trudne. Inni ludzie, ważni dla nas, z którymi jesteśmy w pozytywnych interakcjach, pomagają nam przetrwać bez zaburzeń wiele ciężkich przeżyć. Osoby udzielające wsparcia pomagają jednostce w mobilizacji jej psychicznych możliwości i opanowaniu emocjonalnych trudności, a także w regeneracji sił.Ze względu na rozwój i samorealizację najcenniejsze są takie kontakty z o- sobą udzielającą pomocy, w których zwiększa się zdolność do pomagania samemu sobie. Przynależność do grup społecznych i zaangażowanie na rzecz tych grup a poczucie alienacji Wydaje się, że wymienione próby minimalizacji osamotnienia nie będą na dłuższą metę skuteczne, jeżeli jednostka pozostanie poza nurtem życia społecznego. Wielu badaczy podkreśla, że sytuacje trudne, traumatyczne, lepiej są znoszone przez ludzi, jeżeli czują się oni „zakorzenieni” we własnych sieciach społecznych. Zdaniem Caplana sieci te zapewniają: dopływ informacji dotyczących tego, czego inni się po nich spodziewają, oparcie i pomoc w realizacji celów oraz odpowiedni system nagród.